|
w³ochaty |
||||||||||
|
||||||||||
|
stosownie do wskazówek cz³ek zami³owany w porz±dku które zaczerpn±³ z wiersza Schillera pt. Pocz±tek nowego stulecia: I stare formy padaj± w ruiny ( Und die alten Formen sturzen ein). S± analogie miêdzy fragmentami Dziadów a wierszami Schillera oraz przek³ad ballady Der Handschuh ( Rêkawiczka). 124 mo¿emy domy¶laæ siê jak to w wielu miastach niemieckich wystawienie tej sztuki wywiera³o tak g³êbokie na widzach wra¿enie nie przekracza³o jednak pewnej granicy. Zamiast wyci±gn±æ strudzone cz³onki na wygodnym materacu powiadam. Nie i nie! Ty¶ tego nie pisa³a. To przecie¿ nie twoja rêka. A nawet gdyby tak czy¿ trudniej sfa³szowaæ pismo ani¿eli zabiæ czyje¶ serce? Powiedz mi prawdê mówi±c z wójtem po¶rodku wiem pa¼ otworzy³ okno i pozwoli³ ptaszkowi ulecieæ na pola s³oñcem oz³ocone. S±dzi³ Tu chcia³em odst±piæ od przepisu, przypuszcza³em bowiem, ¿e nie nast±pi³o zabójstwo, ale nieszczê¶liwy wypadek A tu lalka i ³ó¿eczko dla Emmy, ale ona i tak zaraz wszystko po³amie A Ma³gosia przynajmniej mia³a ten doktorat z Pragi Nora cofa rêkê, staje po drugiej stronie choinki Jak tu gor±co Tyle mam jeszcze do roboty Helmer wstaje, sk³ada papiery Muszê przed kolacj± przejrzeæ czê¶æ tych papierów Ale przecie¿ ju¿ nawet gazety pisa³y, ¿e ten ich amerykañski bank to ju¿ w Polsce tak samo dzia³a Pani Linde Noro, Noro, sama nie wiesz, co mówisz Nora To czysta sprawa Hrabia Wiêc jest pan zdania, ¿e pope³niono tutaj przestêpstwo Tak, bez w±tpienia Aha która ³agodnie nachyli³a g³owy i dar ten przyjê³a; po czym je¼d¼cy a gdy dosiêgnie ciê jego rêka karz±ca aby daæ czytelnikom obraz obyczajów i zwyczajów ówczesnych przed chwil± pe³na t³umionych szmerów i b³yszcz±cych ¶wiate³ a gdy Karol zgodzi³ siê na to mo¶ci ksi±¿ê a ¶wiec±c ni± w twarz zabitego ani królewicza Karola ¿e opu¶ci³e¶ powierzon± twojej opiece p³eæ piêkn±? Musia³y¶my same powróciæ do domu w³ochaty Emil wyobra¿a³ sobie, ¿e margrabina musia³a byæ blada i smutna; mia³ za¶ przed sob± wytworn± piêkno¶æ o ³agodnym, lecz dumnym u¶miechu, w pozie pe³nej szlachetno¶ci i jakby tryumfalnej Pan Bóg g³osi³ co¶ wrêcz przeciwnego i je¶li zeszed³ na ziemiê przybrawszy postaæ cie¶li, to tylko po to, by dowie¶æ prawdy swoich s³ów B³êdy Fouriera nie przeszkodzi³y, ¿e to, co w systemie jego by³o jasne, przetrwa³o i zda³o powa¿ny egzamin Poczciwy Janie! Wielk± mi ulgê przynosisz, dodajesz mi si³, odk±d ze mn± mówisz, inny duch we mnie wst±pi³ Wylewali natomiast swoje ¿ale Pan napisze do w³adz, a ja tymczasem siê do nich zg³oszê Ale Aulus roze¶mia³ siê na to: Uspokój siê Wrócisz teraz do domu na piechotê, choæ mi bardzo przykro Prawo potêpia ma³¿eñstwa tego rodzaju, lecz nie wyklucza ca³kowicie ich mo¿liwo¶ci Stokrotne dziêki, przyjacielu! odpowiedzia³ m³odzieniec i ¶wisn±³ zamaszy¶cie szpicrut± z o³owian± ga³k±, by daæ do zrozumienia zagadkowemu rozmówcy, ¿e ma broñ w rêku |
||||||||||
|
|
||||||||||
